Frank Sinatra nie tylko należał do największych wokalistów XX wieku, ale także pomógł przekształcić album popularny w spójną wypowiedź artystyczną. Jego frazowanie, oddech i niezwykła umiejętność interpretowania tekstu sprawiały, że standardy brzmiały jak osobiste historie. Kariera obejmująca nagrania dla Columbii, Capitol i Reprise pozwala śledzić kilka odmiennych wcieleń artysty: młodego idola, dojrzałego mistrza albumów koncepcyjnych oraz pewnego siebie showmana z Las Vegas.
Płyty winylowe Franka Sinatry
Okres Capitol z lat 50. przyniósł serię albumów, które najlepiej pokazują interpretacyjny kunszt wokalisty. „In the Wee Small Hours” tworzy nocny cykl o samotności, „Songs for Swingin’ Lovers!” emanuje lekkością, a „Only the Lonely” należy do najbardziej przejmujących pozycji w katalogu. W kolekcji szczególne miejsce zajmują płyty winylowe Franka Sinatry z aranżacjami Nelsona Riddle’a, Billy’ego Maya i Gordona Jenkinsa, ponieważ każdy z nich wydobywał z głosu artysty inne barwy.
Sinatra założył w 1960 roku własną wytwórnię Reprise, uzyskując większą kontrolę nad repertuarem. Z tego okresu pochodzą między innymi „September of My Years”, współpraca z Antonio Carlosem Jobimem oraz koncert „Sinatra at the Sands”. Ten ostatni, nagrany w 1966 roku z orkiestrą Counta Basiego prowadzoną przez Quincy’ego Jonesa, był pierwszym komercyjnie wydanym albumem koncertowym Sinatry. Kolekcjonerzy mogą szukać oryginalnych tłoczeń z szarymi etykietami Capitol, wydań Reprise z charakterystycznym logo oraz późniejszych edycji Mobile Fidelity. Szesnastopłytowy box MFSL z albumami Capitol należy do najbardziej znanych audiofilskich zestawów katalogu.
Płyty CD Franka Sinatry
Ogromna liczba wznowień kompaktowych wymaga zwracania uwagi na mastering i źródło nagrania. Najciekawsze płyty CD Franka Sinatry często porządkują konkretny etap kariery: „The Complete Capitol Singles Collection” zbiera nagrania singlowe na czterech krążkach, natomiast dwudziestopłytowa „The Complete Reprise Studio Recordings” w formie walizki obejmuje praktycznie cały studyjny dorobek artysty dla własnej wytwórni.
Wydania deluxe pozwalają usłyszeć również materiał spoza klasycznych albumów. Rozszerzony „Sinatra at the Sands” uzupełnia koncert o dodatkowe występy i kontekst współpracy z Basiem, a zestawy poświęcone Columbii przypominają wcześniejszy okres z orkiestrą Harry’ego Jamesa oraz Tommy’ego Dorseya. Przy porównywaniu edycji warto sprawdzić, czy użyto oryginalnego miksu mono, późniejszego stereo, czy nowego remasteringu; różnice mogą być wyraźne zwłaszcza w nagraniach z lat 50.
Kasety Franka Sinatry
Albumy Sinatry były wielokrotnie wznawiane na taśmie, od klasycznych kaset Capitol i Reprise po budżetowe kompilacje przeznaczone na rynek samochodowy. Dziś kasety Franka Sinatry mogą zainteresować odmiennym programem, lokalną oprawą oraz sposobem przeniesienia starszych nagrań mono na nośnik stereofoniczny. Szczególnie atrakcyjne są kompletne wydania regularnych albumów, ponieważ przypadkowe składanki nie zawsze podają źródła i daty sesji.
Stan taśmy, wkładki i mechanizmu ma tu duże znaczenie, podobnie jak zgodność numeru katalogowego. Dyskografia Sinatry jest niemal nieograniczonym polem kolekcjonerskim, lecz najlepszym kluczem pozostają konkretne epoki i aranżerzy. Pozwalają one usłyszeć nie tylko słynny głos, ale także świadomie projektowane albumy, które zmieniły sposób myślenia o muzyce popularnej.
