Urban Hymns (CD)
The Verve – Urban Hymns (CD) – jeden z najważniejszych brytyjskich albumów lat 90., zawierający ponadczasowe „Bitter Sweet Symphony”, „The Drugs Don’t Work”, „Lucky Man” i „Sonnet”. Prezentowany egzemplarz to brytyjskie wydanie Hut Recordings z 1997 roku – CD HUT 45, Printed in UK, tłoczenie EMI Swindon. Stan płyty: Excellent- (EX-) – widoczne drobne powierzchowne ślady użytkowania, bez wpływu na odtwarzanie. Stan okładki: Excellent (EX) – bardzo ładnie zachowana, z minimalnymi śladami użytkowania.
Opis produktu
The Verve – Urban Hymns (CD)
Hut Recordings – CD HUT 45
UK | 1997 | CD | Album
Alternative Rock / Britpop / Psychedelic Rock
EAN: 724384491321
Printed in UK
Matrix / Runout: 844913 2 . 2:2:25
EMI Swindon
The Verve – Urban Hymns
Urban Hymns to trzeci album studyjny brytyjskiej grupy The Verve, wydany w 1997 roku. Płyta stała się największym sukcesem zespołu i jednym z najważniejszych brytyjskich albumów całej dekady.
To właśnie tutaj znalazły się największe przeboje The Verve: „Bitter Sweet Symphony”, „The Drugs Don't Work”, „Lucky Man” i „Sonnet”.
Album łączy alternatywny rock, britpop, psychodelię i rozbudowane, przestrzenne aranżacje z charakterystycznym, emocjonalnym wokalem Richarda Ashcrofta. W porównaniu z wieloma płytami kojarzonymi z britpopem Urban Hymns ma bardziej refleksyjny, melancholijny i momentami niemal monumentalny charakter.
„Bitter Sweet Symphony”
Album otwiera jeden z najbardziej rozpoznawalnych brytyjskich utworów lat 90. – „Bitter Sweet Symphony”.
Charakterystyczna smyczkowa aranżacja, jednostajny rytm i wokal Richarda Ashcrofta tworzą nagranie rozpoznawalne właściwie po kilku pierwszych sekundach.
Utwór stał się wizytówką The Verve i jednym z symboli brytyjskiej muzyki końca lat 90.
Szczególnie charakterystyczny jest również teledysk, w którym Ashcroft idzie ulicą, nie zmieniając swojego kierunku mimo znajdujących się przed nim ludzi i przeszkód.
„The Drugs Don't Work”
„The Drugs Don't Work” pokazuje znacznie bardziej intymną stronę albumu.
To spokojna, melancholijna ballada oparta na stosunkowo oszczędnej aranżacji i niezwykle emocjonalnym wokalu Ashcrofta.
Utwór stał się jednym z największych przebojów The Verve i do dziś pozostaje jednym z najbardziej cenionych nagrań zespołu.
„Lucky Man”
Kolejnym klasykiem jest „Lucky Man” – bardziej pogodny i melodyjny, ale nadal zachowujący charakterystyczną dla Urban Hymns przestrzeń i refleksyjny nastrój.
To jeden z najbardziej przystępnych utworów na albumie i obok „Bitter Sweet Symphony” oraz „The Drugs Don't Work” jedna z piosenek najmocniej kojarzonych z The Verve.
„Sonnet”
„Sonnet” należy do najbardziej subtelnych kompozycji na płycie.
Akustyczna gitara, delikatna aranżacja i wokal Ashcrofta tworzą bardzo charakterystyczny dla Urban Hymns klimat – melancholijny, ale jednocześnie niezwykle melodyjny.
Richard Ashcroft
Centralną postacią The Verve jest Richard Ashcroft – wokalista, autor tekstów i jeden z najbardziej charakterystycznych frontmanów brytyjskiej sceny lat 90.
Na Urban Hymns jego sposób pisania stał się bardziej osobisty i bezpośredni niż na wcześniejszych płytach zespołu.
Teksty dotyczą relacji, samotności, przemijania, uzależnień, poszukiwania szczęścia i prób odnalezienia własnego miejsca w świecie.
To właśnie połączenie wielkich, przestrzennych aranżacji z bardzo osobistymi tekstami jest jednym z powodów, dla których album tak dobrze zniósł próbę czasu.
Nick McCabe i brzmienie The Verve
Ogromne znaczenie dla charakteru zespołu miał również gitarzysta Nick McCabe.
Jego przestrzenne, psychodeliczne partie gitarowe odróżniały The Verve od wielu innych zespołów brytyjskiej sceny lat 90.
Na Urban Hymns spotykają się dwie strony grupy – bardziej klasyczne, melodyjne piosenki Ashcrofta oraz psychodeliczne, atmosferyczne brzmienie wywodzące się z wcześniejszej twórczości The Verve.
Britpop, ale nie tylko
Urban Hymns często zaliczany jest do najważniejszych albumów ery britpopu, obok wydawnictw Oasis, Blur czy Pulp.
The Verve nigdy jednak nie mieściło się idealnie w tej kategorii.
Korzenie zespołu sięgały psychodelicznego i przestrzennego rocka, a Urban Hymns zachowało wiele elementów wcześniejszego stylu grupy.
Dlatego album brzmi inaczej niż większość typowych płyt britpopowych – jest bardziej rozbudowany, atmosferyczny i melancholijny.
Rok 1997
Rok 1997 był wyjątkowo ważny dla brytyjskiej muzyki.
Britpop znajdował się jeszcze w centrum zainteresowania, ale jednocześnie scena zaczynała wykraczać poza prostą formułę gitarowego popu.
Urban Hymns idealnie trafiło w ten moment – było albumem wystarczająco przebojowym, by osiągnąć ogromny sukces komercyjny, a jednocześnie wystarczająco ambitnym, by zachować własny charakter.
Płyta stała się jednym z najważniejszych albumów roku i największym sukcesem w historii The Verve.
O tym wydaniu
Prezentowany egzemplarz to brytyjskie wydanie CD z 1997 roku, czyli z okresu pierwotnej premiery albumu.
Hut Recordings – CD HUT 45
EAN: 724384491321
Na tylnej części wydania znajduje się oznaczenie:
Printed in UK
Na płycie widoczne są oznaczenia matrycy związane z numerem:
844913 2
oraz charakterystyczne oznaczenie:
EMI Swindon
Pozwala to dokładniej zidentyfikować prezentowany egzemplarz jako brytyjskie tłoczenie pochodzące z okresu premiery Urban Hymns.
EMI Swindon
Szczególnie ciekawym elementem tego egzemplarza jest oznaczenie EMI Swindon.
Zakład EMI w Swindon był jednym z ważnych brytyjskich producentów płyt kompaktowych. Oznaczenie tłoczni w matrycy jest przydatne przy rozróżnianiu poszczególnych wariantów wydań CD, które z zewnątrz mogą wyglądać niemal identycznie.
W przypadku prezentowanego egzemplarza mamy więc nie tylko klasyczny album The Verve, ale również ładnie zidentyfikowane brytyjskie tłoczenie z 1997 roku.
„Bitter Sweet Symphony” i historia praw autorskich
Z „Bitter Sweet Symphony” związana jest jedna z najbardziej znanych historii dotyczących praw autorskich w muzyce lat 90.
Nagranie wykorzystuje fragment pochodzący z orkiestrowej wersji utworu „The Last Time”, nagranej przez The Andrew Oldham Orchestra i związanej z repertuarem The Rolling Stones.
Sprawa praw do kompozycji doprowadziła do wieloletniego sporu, przez który Richard Ashcroft przez długi czas nie otrzymywał pełnych praw autorskich do swojego największego przeboju.
Dopiero wiele lat później sytuacja została rozwiązana na jego korzyść.
Historia ta stała się jednym z najbardziej znanych przykładów komplikacji związanych z wykorzystaniem sampli i prawami autorskimi w muzyce popularnej.
Sukces albumu
Urban Hymns okazało się ogromnym sukcesem komercyjnym.
Album przez wiele tygodni utrzymywał się na szczycie brytyjskich zestawień i stał się jednym z najlepiej sprzedających się brytyjskich albumów swojej epoki.
Sukces płyty był tym bardziej niezwykły, że The Verve przed jej nagraniem zdążyło się już rozpaść, a następnie ponownie połączyć.
Urban Hymns okazało się więc spektakularnym powrotem zespołu.
Ciekawostki
Urban Hymns to trzeci album studyjny The Verve.
Album został wydany w 1997 roku.
Największym przebojem płyty jest „Bitter Sweet Symphony”.
Na albumie znajdują się również klasyczne „The Drugs Don't Work”, „Lucky Man” i „Sonnet”.
Wokalistą i głównym autorem tekstów jest Richard Ashcroft.
Jedną z kluczowych postaci odpowiedzialnych za charakterystyczne brzmienie zespołu jest gitarzysta Nick McCabe.
Album zawiera 13 utworów.
Prezentowany egzemplarz to brytyjskie wydanie z 1997 roku.
Numer katalogowy: CD HUT 45.
EAN: 724384491321.
Na wydaniu znajduje się oznaczenie Printed in UK.
Płyta posiada oznaczenie EMI Swindon.
Dlaczego warto mieć ten album?
- The Verve – Urban Hymns,
- jeden z najważniejszych brytyjskich albumów lat 90.,
- klasyka ery britpopu,
- „Bitter Sweet Symphony”,
- „The Drugs Don't Work”,
- „Lucky Man”,
- „Sonnet”,
- charakterystyczny wokal Richarda Ashcrofta,
- przestrzenne gitary Nicka McCabe'a,
- oryginalny materiał z 1997 roku,
- brytyjskie wydanie z okresu premiery,
- Hut Recordings – CD HUT 45,
- Printed in UK,
- EMI Swindon,
- bardzo ciekawa pozycja dla fanów brytyjskiego rocka i kolekcjonerów starszych wydań CD.
Urban Hymns to jedna z tych płyt, które definiują swoją epokę, ale jednocześnie nie zestarzały się wraz z nią. Od monumentalnego „Bitter Sweet Symphony”, przez przejmujące „The Drugs Don't Work”, po melodyjne „Lucky Man” album pozostaje jednym z najważniejszych osiągnięć brytyjskiego rocka lat 90. Prezentowany egzemplarz jest dodatkowo interesujący jako brytyjskie wydanie Hut Recordings z 1997 roku – CD HUT 45, Printed in UK, z tłoczeniem EMI Swindon.