Aqualung (LP)
Jethro Tull – Aqualung (LP)
Jeden z najważniejszych albumów rocka progresywnego lat 70., łączący hard rock, folk i charakterystyczne partie fletu Iana Andersona. Na płycie znalazły się m.in. „Aqualung”, „Cross-Eyed Mary”, „My God” oraz „Locomotive Breath”. Włoska reedycja Chrysalis z końca lat 80., z charakterystycznymi oznaczeniami PIERO i datowaną matrycą z 1989 roku. Wydanie w rozkładanej okładce gatefold. Stan płyty: Near Mint (NM) Stan okładki: Near Mint (NM)
Opis produktu
Jethro Tull– Aqualung (LP)
Chrysalis – 64 3210441 | Italy | 1989
Format: Vinyl LP | Album | Stereo
Matrix A: PIERO 3-3-8 3210441 A P
Matrix B: 64-3210441 B 18-10-89 I J TULL
Opis albumu
Aqualung to czwarty album studyjny Jethro Tull, pierwotnie wydany w 1971 roku, i zdecydowanie jedna z najważniejszych płyt w historii brytyjskiego rocka progresywnego. Album stanowi punkt zwrotny w twórczości grupy – blues-rockowe korzenie zespołu spotykają się tutaj z hard rockiem, folkiem, rozbudowanymi aranżacjami oraz charakterystycznym wykorzystaniem fletu przez Iana Andersona.
Już otwierający płytę „Aqualung” należy do najbardziej rozpoznawalnych nagrań Jethro Tull. Potężny gitarowy riff Martina Barre’a kontrastuje ze spokojniejszymi fragmentami akustycznymi, tworząc charakterystyczną konstrukcję utworu. Równie mocne jest „Cross-Eyed Mary”, natomiast druga strona albumu przynosi m.in. „My God”, „Hymn 43” oraz jeden z największych klasyków grupy – „Locomotive Breath”.
Obok cięższych kompozycji znalazły się również subtelniejsze, akustyczne nagrania, takie jak „Mother Goose”, „Wond’ring Aloud” czy „Slipstream”. To właśnie zestawienie mocnego rockowego brzmienia z folkiem, akustyczną gitarą i fletem nadało Aqualung wyjątkowy charakter.
Muzyka i teksty
Aqualung bywa określany jako album koncepcyjny, choć sam Ian Anderson wielokrotnie dystansował się od takiego określenia. Niewątpliwie jednak znaczną część materiału łączy wspólna tematyka.
Teksty podejmują kwestie religii, wiary, instytucjonalnego Kościoła, moralności, samotności oraz społecznego wykluczenia. Szczególnie wyraźnie słychać to w „My God”, „Hymn 43” i „Wind-Up”.
Tytułowy „Aqualung” przedstawia natomiast postać bezdomnego, samotnego człowieka obserwującego świat z marginesu społeczeństwa. Tekst utworu powstał z inspiracji fotografiami wykonanymi przez Jennie Franks, pierwszą żonę Iana Andersona; jest ona współautorką tekstu „Aqualung”.
Skład
Ian Anderson – wokal, flet, gitara akustyczna
Martin Barre – gitara elektryczna
John Evan – fortepian, organy, Mellotron
Jeffrey Hammond-Hammond – gitara basowa, flety proste
Clive Bunker – perkusja, instrumenty perkusyjne
W aranżacjach orkiestrowych uczestniczył również Dee Palmer. Źródła potwierdzają ten skład podczas sesji Aqualung oraz nagrania materiału przede wszystkim w Island Studios w Londynie.
„Locomotive Breath”
Jednym z najważniejszych momentów albumu jest „Locomotive Breath”. Charakterystyczny fortepianowy wstęp stopniowo przechodzi w mocny rockowy utwór napędzany gitarą, basem i perkusją, a w kulminacyjnych fragmentach pojawia się jeden z najbardziej rozpoznawalnych fletowych motywów Andersona.
Nagranie stało się jednym ze znaków rozpoznawczych Jethro Tull i przez dziesięciolecia pozostawało ważnym elementem repertuaru koncertowego zespołu. Materiał nagrywano w londyńskich Island Studios; przy „Locomotive Breath” potwierdzeni są Anderson, Barre, Hammond-Hammond, Bunker i Evan.
Produkcja i nagrania
Materiał na Aqualung powstawał przede wszystkim na przełomie 1970 i 1971 roku. Za produkcję odpowiadali Ian Anderson i Terry Ellis, a przy realizacji pracował m.in. John Burns.
Album jest interesujący również ze względu na kontrasty brzmieniowe. Mocne partie gitary Martina Barre’a są zestawione z akustycznymi fragmentami Andersona, fortepianem i organami Johna Evana oraz fletem – instrumentem, który stał się jednym z najbardziej charakterystycznych elementów muzyki Jethro Tull.
O prezentowanym wydaniu
Oferowany egzemplarz to włoska reedycja Chrysalis o numerze katalogowym:
64 3210441
Szczególnie interesujące są oznaczenia znajdujące się w runoucie:
Side A: PIERO 3-3-8 3210441 A P
Side B: 64-3210441 B 18-10-89 I J TULL
Sygnatura PIERO na stronie A wskazuje na włoskie przygotowanie strony/masteringu. Z kolei zapis 18-10-89 na stronie B wskazuje na datę z 1989 roku.
Dlaczego warto mieć tę płytę?
- jeden z najważniejszych albumów Jethro Tull,
- klasyka brytyjskiego rocka progresywnego początku lat 70.,
- zawiera „Aqualung”, „Cross-Eyed Mary”, „My God” i „Locomotive Breath”,
- charakterystyczne połączenie hard rocka, folku i rocka progresywnego,
- świetne partie gitary Martina Barre’a i fletu Iana Andersona,
- włoskie tłoczenie Chrysalis – 64 3210441,
- interesująca sygnatura
PIEROw matrycy strony A, - datowane oznaczenie
18-10-89strony B, - analogowa reedycja z końca lat 80.,
- bardzo dobra pozycja zarówno dla fanów Jethro Tull, jak i kolekcjonerów klasycznego progresywnego rocka.