Opis produktu

David Bowie – Never Let Me Down (LP)

EMI America – PJ-17267 | Canada | 1987 | LP | Album | Stereo | Original Canadian Issue

Never Let Me Down to siedemnasty album studyjny Davida Bowiego, wydany w 1987 roku przez EMI America. To płyta mocno osadzona w estetyce drugiej połowy lat 80. – efektowna, dynamiczna i bogato wyprodukowana, łącząca pop rock, rock, funkowe rytmy, syntezatory oraz charakterystyczne dla tamtej dekady potężne brzmienie perkusji.

Album powstał w okresie, w którym Bowie należał już do największych światowych gwiazd muzyki popularnej. Po ogromnym sukcesie Let's Dance oraz Tonight artysta kontynuował bardziej przystępny kierunek, ale na Never Let Me Down próbował jednocześnie odzyskać część rockowej energii swoich wcześniejszych nagrań.

Płytę otwiera „Day-In Day-Out” – dynamiczny, rytmiczny utwór będący pierwszym singlem promującym album. Zaraz po nim pojawia się jeden z najlepszych momentów całego wydawnictwa – „Time Will Crawl”. To znakomita kompozycja, w której przebojowość lat 80. spotyka się z bardziej niepokojącym i charakterystycznym dla Bowiego klimatem.

Kolejne „Beat Of Your Drum” oraz tytułowe „Never Let Me Down” pokazują bardziej melodyjne oblicze albumu. Szczególnie utwór tytułowy wyróżnia się bardzo chwytliwym refrenem i należy do najbardziej przystępnych kompozycji z tego okresu kariery Bowiego.

Bardzo ciekawym fragmentem pierwszej strony jest „Zeroes”, w którym Bowie nawiązuje do własnej muzycznej przeszłości, łącząc typową produkcję lat 80. z elementami przypominającymi jego wcześniejsze, bardziej psychodeliczne i glamrockowe nagrania.

Drugą stronę otwiera „Glass Spider”, atmosferyczna kompozycja, której tytuł stał się później nazwą ogromnej trasy koncertowej Glass Spider Tour promującej album. Dalej pojawiają się „Shining Star (Makin' My Love)”, „New York's In Love” oraz mocne „'87 And Cry”.

Oryginalną wersję albumu zamykają „Too Dizzy” oraz „Bang Bang” – interpretacja kompozycji Iggy'ego Popa i Ivana Krála. „Too Dizzy” jest szczególnie interesujący dla kolekcjonerów, ponieważ Bowie później zdecydował o usunięciu tego utworu z kolejnych wydań albumu. Oryginalny winyl z 1987 roku zachowuje więc pierwotną, jedenastoutworową konfigurację płyty.

W nagraniach uczestniczyła rozbudowana grupa muzyków. Oprócz Bowiego ważną rolę odegrali Carlos Alomar oraz multiinstrumentalista Erdal Kızılçay. Szczególną atrakcją jest udział Petera Framptona, który zagrał partie gitary prowadzącej. Na albumie pojawia się również sekcja dęta złożona m.in. ze Steve'a Elsona, Stana Harrisona i Lenny'ego Picketta.

Producentami albumu byli David Bowie i David Richards, natomiast za miks odpowiadał ceniony Bob Clearmountain. Materiał nagrywano m.in. w Mountain Studios w Montreux oraz Power Station w Nowym Jorku.

Never Let Me Down pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych dokumentów „stadionowego” okresu Bowiego. Sam artysta w późniejszych latach krytycznie oceniał część produkcyjnych decyzji związanych z płytą, jednak z perspektywy czasu album stanowi niezwykle ciekawy obraz Bowiego funkcjonującego w samym centrum muzyki popularnej drugiej połowy lat 80.

Ciekawostki

• Never Let Me Down jest siedemnastym albumem studyjnym Davida Bowiego.
• Album ukazał się w kwietniu 1987 roku.
• Producentami byli David Bowie i David Richards.
• Na gitarze prowadzącej zagrał Peter Frampton.
• W nagraniach uczestniczył wieloletni współpracownik Bowiego Carlos Alomar.
• „Day-In Day-Out”, „Time Will Crawl” oraz „Never Let Me Down” promowały album jako single.
• Tytuł „Glass Spider” został wykorzystany jako nazwa spektakularnej trasy koncertowej Bowiego w 1987 roku.
• „Too Dizzy” znajduje się na oryginalnym LP z 1987 roku, natomiast Bowie później zdecydował o usunięciu tej kompozycji z kolejnych wydań albumu.
• Zamykający płytę „Bang Bang” został napisany przez Iggy'ego Popa i Ivana Krála.
• Autorem fotografii wykorzystanej w projekcie okładki był Greg Gorman, a za art direction i design odpowiadał Mick Haggerty.
• Album dotarł do 6. miejsca brytyjskiej listy albumów.

Prezentowane wydanie

Prezentowany egzemplarz to oryginalne kanadyjskie wydanie EMI America z 1987 roku, czyli egzemplarz pochodzący z roku premiery albumu.

EMI America – PJ-17267

Numer PJ-17267 był wykorzystywany dla północnoamerykańskich wydań albumu, a kanadyjskie egzemplarze są jednoznacznie katalogowane jako Canada 1987. Kanadyjska reklama prasowa z 1987 roku podaje dla albumu właśnie numer PJ-17267.

Odczytana na prezentowanym egzemplarzu matryca rozpoczyna się:

Side A: PJ-17267-1 1 B 2G ...

W dalszej części runoutu znajduje się również odręczny znak/podpis. Ponieważ jego pełny zapis nie został jednoznacznie odczytany, nie przypisujemy go konkretnej osobie odpowiedzialnej za mastering lub cięcie lakieru.

Jest to Original Canadian Issue – 1987, a nie późniejsza reedycja.

Kanadyjskie egzemplarze PJ-17267 były wydawane z drukowaną kopertą wewnętrzną z tekstami utworów. Jeżeli znajduje się ona w prezentowanym egzemplarzu, warto koniecznie uwzględnić ją również w opisie stanu i kompletu wydania.

Dlaczego warto mieć ten winyl?

• Oryginalne kanadyjskie wydanie z 1987 roku.
• Egzemplarz z roku premiery albumu.
• Kanadyjski numer katalogowy PJ-17267.
• Oryginalna, pełna 11-utworowa wersja albumu.
• Zawiera później wycofany z katalogu utwór „Too Dizzy”.
• Znakomite „Time Will Crawl”, „Day-In Day-Out”, „Never Let Me Down” i „Zeroes”.
• Gościnny udział Petera Framptona na gitarze.
• Produkcja Davida Bowiego i Davida Richardsa.
• Bardzo charakterystyczny dokument rockowego i popowego brzmienia drugiej połowy lat 80.
• Ciekawsza kolekcjonersko pozycja niż późniejsze reedycje ze zmodyfikowaną tracklistą.